Een reis van 1.000 mijl

6 januari 2017

“A journey of a thousand miles starts with a single step”, staat op een bord dat bij de deur van mijn vriend hangt. Hij heeft het gekocht toen hij net was verhuisd van het AZC naar zijn appartement in Amsterdam. Hij voelde dat hij aan het begin stond van een lang traject. Het hangt er ook om een gat in de muur te bedekken dat de woningbouwvereniging niet wil repareren. Het citaat is van Lao Tsu, volgens internet. Maar dat doet er niet toe. Wat er wel toe doet, is dat je, als je een taal leert, niet kunt overzien hoeveel tijd je daarmee kwijt zult zijn. Sommige mensen halen het inburgeringsdiploma na 2 jaar leren nog niet, anderen hebben dan al lang een diploma staatsexamen op zak. We leren nu eenmaal in verschillende tempo’s en op verschillende manieren en mijn cursisten komen ook allemaal binnen met verschillende niveaus qua vooropleiding.

“How long before I speak Dutch? Vroeg vanochtend een cursist na zijn tweede les. “A little”, liet hij erop volgen. Ik vertelde iets over de gemiddelde tijd die staat voor een inburgeringstraject. “No, just supermarket”, zei hij toen. Oké dacht ik, volgende les doen we weer: Tasje d’r bij, alstublieft, dank u wel, wilt u het bonnetje, en waar staat de ketchup. Met hem heb ik tot nu toe gewerkt aan de uitspraak van die lastige klanken in het Nederlands: ui, eu, au, ij. We hebben een paar werkwoorden vervoegd en hij heeft tot 100 leren tellen. Ook kent hij nu de persoonlijk voornaamwoorden en de dagen van de week. Tijd voor iets praktisch!

Een groepsgenoot van hem is analfabeet. Door omstandigheden zit hij in een groep met mensen die wel kunnen lezen en schrijven. Ik zie hoe inventief hij omgaat met iets wat voor ons heel lastig lijkt. Hij zit in Parijs en ik wens iedereen in de WhatsApp van de groep “Gelukkig Nieuwjaar”. De meesten antwoorden in het Engels of Nederlands, hij antwoordt met een gesproken bericht in een mix van Engels en Frans. Vorige week belde hij aan maar niemand hoorde de bel, dus na een paar minuten appte hij een foto van de bel. Als hij thuis een brief krijgt van zijn advocaat of de gemeente, appt hij een foto naar de groep en iemand anders antwoordt met een gesproken bericht en de uitvergroting van het stukje dat belangrijk is: de datum en tijd dat hij een afspraak heeft. Voor hem is stap 1: leren lezen en schrijven en korte handige zinnetjes nazeggen.

Een cursiste in een andere groep is voor het laatst. Zij heeft net de toetsen op haar streefniveau met goed gevolg afgerond. Ze geeft me een bedankkaart met een ander citaat: “De beste docenten vertellen je waar je kunt kijken, maar niet wat je moet zien”, en nog wat persoonlijke dingen. In foutloos Nederlands bovendien. Is dit dan haar laatste stap? Nee, want in een tweede taal ben je nooit uitgeleerd. Dat zie ik aan mijn vriend: Hij volgt een HBO opleiding en zit al in zijn derde jaar, maar bijna dagelijks vraag ik hem: ken je die uitdrukking? Of hij vraagt mij: wat betekent dat woord? Ook deze cursiste stroomt nu door naar een intensievere cursus aan de universiteit voor het volgende niveau.

Dus die reis van duizend mijl, eindigt die ooit? Is ‘duizend’ letterlijk bedoeld? Nee, natuurlijk niet! We leren allemaal elke dag iets nieuws. Gelukkig maar.

Als je ook iets heel nieuws wilt leren, kijk dan voor de grap eens op www.book2.de en klik eerst op Nederlands en dan op bijvoorbeeld Fins, Hindi of Tagalog. Dan snap je meteen hoe moeilijk dat is, een taal leren die helemaal niet op je moedertaal lijkt.

Deel deze pagina:
Direct een afspraak maken of meer informatie.
Design and development by Modern Times Media